Excuus: ik ben erfelijk dik
Eén vaak gebruikt excuus als het onderwerp afslanken wordt aangesneden is ‘ik kan niet vermageren, ik heb een erfelijke aanleg voor overgewicht’. Dit slaat natuurlijk nergens op. Het is de makkelijkste manier om de problemen te negeren, een soort van deterministiche mentaliteit. De feiten verklaren een gans ander verhaal: wetenschappelijk onderzoek toont aan dat er wel degelijk een verband bestaat tussen de genetica en overgewicht. Echter, dat percentage is enorm laag. De media sensibiliseren de bevolking vaak. Alarmerende berichten laten ons weten dat obesitas dé ziekte is van deze eeuw. Het heeft niets te maken met genetica, het probleem ligt volledig bij jezelf, bij de maatschappij. Wetende dat overgewicht en obesitas slechts in zeer zeldzame gevallen wordt veroorzaakt door de genetica, kan men stellen dat personen zelf verantwoordelijk zijn voor hun gewicht. Ongezonde eet- en leefgewoonten kan men natuurlijk wel erven. Van jongs af aan blootgesteld worden aan vettig eten, zoetigheden, veel te weinig sport, … zorgt natuurlijk om de nodige kwaaltjes.
In een later stadium, wanneer het onheil reeds geschied is, kan men die gewoonten aanpassen en het pad naar een gezonde levensstijl volgen. Echter, om het resultaat van jarenlange verwaarlozing betreffende eetgewoonten te doen verdwijnen, is hard werk en wilskracht nodig.
Men kan concluderen dat ouders wel degelijk een rol spelen bij het gewicht van de kinderen. Niet erfelijk, wel opvoedkundig. Het is dus van groot belang dat jij, als volwassene, het goede voorbeeld stelt voor de nakomelingen. Eet gezond, in naam van de nazaten.